Wat is een stablecoin? USDC en USDT uitgelegd

Hoe werkt een stablecoin?

Een stablecoin houdt zijn koppeling ("peg") vast door iets van waarde achter de munt te zetten of door vraag en aanbod bij te sturen. In de praktijk werkt dat via een van drie mechanismen: de uitgever houdt reserves aan die één-op-één inwisselbaar zijn, er staat overwaarde in andere crypto als buffer, of een algoritme creëert en vernietigt munten om de prijs richting het doelniveau te duwen.

Het sterkste model is inwisselbaarheid tegen pari. Bij een goed gedekte stablecoin kan (in principe) een grote partij één munt inleveren en daarvoor één dollar terugkrijgen. Zolang dat kan, ontstaat er arbitrage: zakt de koers onder 1 dollar, dan kopen handelaren de goedkope munt op om hem tegen 1 dollar in te wisselen, waardoor de prijs terugveert. Valt dat inwisselmechanisme weg of twijfelt de markt eraan, dan kan de koppeling breken.

Stablecoins draaien op een blockchain, net als andere crypto. Wil je begrijpen wat daaronder ligt, lees dan hoe een blockchain werkt en wat crypto precies is. Anders dan bitcoin is de bedoeling van een stablecoin juist dat de koers niet beweegt.

Welke soorten stablecoins zijn er?

Er zijn drie hoofdtypen stablecoins, en het type bepaalt grotendeels het risico. Fiat-gedekte munten steunen op reserves in echte valuta, crypto-gedekte munten op overwaarde in andere crypto, en algoritmische munten op code zonder harde dekking. Het onderstaande overzicht zet ze naast elkaar.

Fiat-gedekte stablecoins zijn veruit het grootst. Hun betrouwbaarheid staat of valt met de vraag: hoeveel reserve staat er echt tegenover, waar staat die (kortlopend staatspapier is veiliger dan risicovolle beleggingen), en laat de uitgever dat regelmatig controleren? Crypto-gedekte munten vermijden een klassieke bankuitgever door meer onderpand aan te houden dan de munt waard is, maar dat onderpand is zelf volatiel. Algoritmische stablecoins hebben geen echte buffer en zijn het kwetsbaarst; hier zijn de spectaculaire mislukkingen gebeurd.

Waarvoor gebruik je stablecoins?

Stablecoins worden vooral gebruikt om binnen de cryptowereld waarde te parkeren en te verplaatsen zonder eerst naar euro of dollar terug te gaan. Handelaren stappen tijdelijk uit een volatiele munt in een stablecoin om koersrisico te beperken, gebruiken ze als reken- en handelseenheid op een crypto exchange, en zetten ze in binnen DeFi-toepassingen zoals uitlenen of staking.

Daarnaast dienen stablecoins als een relatief snelle en goedkope manier om waarde over te maken die is uitgedrukt in dollar of euro, ook internationaal. Voor een belegger die aan lange termijn vermogensopbouw denkt, zijn stablecoins zelf geen groeibelegging: je verwacht er geen koerswinst van, want de bedoeling is juist dat de koers stilstaat. Ze zijn een hulpmiddel binnen crypto, geen vervanging van een gespreide portefeuille of een spaarrekening. Belangrijk verschil met sparen: op een stablecoin krijg je geen door de overheid gegarandeerde bescherming, en eventueel "rendement" via uitlenen brengt extra risico mee.

Waar let je op? De risico's van stablecoins

De kern is dat "stable" een streven is, geen garantie: een stablecoin is precies zo betrouwbaar als het model en de dekking erachter. Er zijn drie risico's die je vooral in de gaten houdt.

• De-pegging. De koers wijkt af van het doel. Dat kan tijdelijk en klein zijn (een paar cent bij marktstress), maar ook definitief bij een algoritmische munt die het vertrouwen verliest. Kijk hoe de koppeling gehandhaafd wordt en of inwisseling tegen pari echt mogelijk is.
• Reserverisico. Bij een fiat-gedekte munt bepaalt de kwaliteit van de reserves alles: staat er genoeg tegenover, is het veilig en liquide belegd, en is er onafhankelijke controle? Vage of ontransparante reserves zijn een waarschuwingssignaal.
• Uitgever- en tegenpartijrisico. Er zit een bedrijf achter dat de reserves beheert en inwisseling toestaat. Gaat die partij failliet, wordt ze bevroren of blokkeert ze adressen, dan raakt dat direct jouw munten.

Daarnaast gelden de gewone crypto-aandachtspunten: bewaar je munten veilig (zie crypto veilig bewaren), let op oplichting (zie crypto scams herkennen) en lees de bredere risico's van crypto. De AFM wijst er in haar consumenteninformatie over beleggen op dat crypto grotendeels onder beperkt toezicht valt en dat je een groot deel of je hele inleg kunt verliezen (bron: AFM, 2026).

Regelgeving in de EU, België en Nederland

Stablecoins vallen in de EU sinds 2024 onder de verordening MiCA (Markets in Crypto-Assets). MiCA behandelt stablecoins als twee categorieën: e-money tokens (gekoppeld aan één valuta, zoals een op de euro of dollar gekoppelde munt) en asset-referenced tokens (gekoppeld aan een mandje of andere waarden). De regels voor deze munten gelden binnen de EU vanaf 30 juni 2024; de rest van MiCA is later in 2024 in werking getreden (bron: Europese Commissie / ESMA, 2024).

Wat betekent dat concreet? Onder MiCA moeten uitgevers van deze stablecoins vergund zijn, voldoende en degelijke reserves aanhouden, en houders het recht geven de munt tegen pari in te wisselen. Het toezicht is nationaal ingevuld: in Nederland zijn dat de AFM en DNB, in België de FSMA. Let wel: MiCA verkleint bepaalde risico's, maar het maakt een stablecoin geen spaarrekening — de wettelijke depositogarantie voor bankspaargeld geldt hier niet.

Houd ook rekening met belasting: crypto, inclusief stablecoins, kan fiscaal meetellen. In Nederland valt crypto doorgaans in box 3; in België hangt de behandeling af van hoe je belegt, zoals uitgelegd bij belasting op crypto in België. Dit is algemene educatie en geen persoonlijk of fiscaal advies; check je eigen situatie bij een officiële bron of adviseur.